ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸುಂದರತೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದೃಷ್ಟಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಬೇಕು..

ತನ್ಮಯವಾದ; ಆನಂದಮಯವಾದ ಅಂತ:ಕರಣವನ್ನು ಮೆಚ್ಚದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ..

ಕಾಣಬೇಕು..ಕೇಳಬೇಕು..ಮುಟ್ಟಬೇಕು..ಸೇವಿಸಬೇಕು – ಸತ್ವಗುಣಗಳ…

ಪೂಜೆ ಎಂದರೆ ‘ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು..’ , ಪೂಜೆ ಅವನಿಗೆ..ಫಲಪ್ರಸಾದ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ನಮಗೆ..
(ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುವೇ.. ನೀನು ಪೂಜೆ ಗೈಯುವವನಾದರೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಪ್ರಸಾದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತ ಮಕ್ಕಳೇ!)

ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಅಂತರಂಗದ ನಿವೇದನೆಯೆ ನೈವೇದ್ಯ.. ಮುಂದೆ ‘ತಾನೇತಾನಾಗಿ ಆಗಲಿರುವ’ ನಿಜವಾದ ಪೂಜೆಯ ತಯಾರಿ..

ಮನವೆಲ್ಲಿಯೋ..ನಮನವಲ್ಲಿಗೆ..(ಮರೆಯಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡದ್ದು ಪದೇಪದೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತ ಮರೆಯಲಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ!)

ಏನೂ ಉಪಕರಣಗಳಿಲ್ಲದ ಶಬರಿಯ ಪೂಜೆ..ವಿದುರನ ಪೂಜೆ.. – ಅಂತಸ್ಸತ್ವದ ಪೂಜೆ..

ಕರ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನ..ಭಾವ ಪರಿಪೂರ್ತಿ.. –

ಸದಾ ‘ದೇವ’ ಅತಿ ಸಮೀಪನಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಗ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪೂಜೆಯೇ..

ಭಾವಪೂಜೆ..ಮನಸು ಮಡಿ, ಹೃದಯ ಶುಚಿ.. – ‘ಅನುತ್ತರ..’ (ಅದ್ವೈತ..)

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ : ” ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಾ.. ಅಂಥಾ ಪೂಜೆಯನು ‘ಕೈಗೊಳ್ಳೋ’…..”

ಧನ್ಯರು,
ಹರೇ ರಾಮ !