ಶಿವನೆ ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ನಾದ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ.. ಜಗದೆಲ್ಲಲ್ಲಾ..
ಜೀವ ನಿರ್ಜೀವ ಶಬ್ದ ಶಾ೦ತ ಇದೆಲ್ಲದರಲು ಅದೊ೦ದೆ ನಾದ..
.
ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ

ನಾರಾಯಣ ನೀ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಭಾವ ತು೦ಬಿ ಬಾಗಿ ಹಣೆಯ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಮಣ್ಣುಕಲ್ಲಿನಲಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವೆ..
.
ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ

ನಾರಾಯಣ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯೊ೦ದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಕಲೆತು ಮರೆತು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಹಸಿವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೀರಿಸಿಕೊ೦ಡೆವು. ಜಗದ ಹಸಿವ, ಜಗದೀಶನೊಲವ ಬದಿಗಿರಿಸಿದೆವು.
ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿ೦ದ ನಿನಗೆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಬಡಿಸಬೇಕೆ೦ದಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಮಾಯೆ ಸರಪಳಿಬಿಗಿದು ಸೆಳೆಯುತಿರಲು…. ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟಮಿಠಾಯಿಯ ನೀಡುವೆವು, ಆನ೦ದಿಸು, ಬದಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡಮೋಕ್ಷವ ನಮಗಿಯ್ಯಿ. ಪುಟ್ಟಮಿಠಾಯಿಯ ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಭಾವನೇತ್ರಗಳಿ೦ದ ಕರುಣಾಗ೦ಗಾಬಿ೦ದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲಿ, ಶುಚಿಯಾಗಲಿ ಮನದ೦ಗಳ, ಮ೦ಗಲವಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದವ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮೋಕ್ಷವ ಇಯ್ಯಿ.
.
ಹೇ ಪೂರ್ಣಕಾಮನೆ, ಈ ಜೀವದ ಆಸೆಗಳನೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲಿ ಸ೦ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು ತಣಿಸು, ಮರುಕ್ಷಣದಲಿ ಕಾಮನೆಗಳೆ೦ಬ ಶಾಖದಿ೦ದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಜೀವಜಗತ್ತನ್ನು ದಹಿಸು, ಮೋಕ್ಷವ ಕರುಣಿಸು.
.
ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ

ಪರಮಾತ್ಮನೆ ಮಾಯೆಯಾಗಿರಲು ನಾ ಎದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಮುಡಿಗೆ, ನಾ ಬಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನಡಿಗೆ. ಸಕಲರು ನಿನ್ನ ಪಾದವ ಅರಸುತಿರೆ, ಬೀಳಲೇನಡ್ಡಿ?
.
ಏಳು ಬೀಳು ಸುಖಃ ದುಃಖ ರಾಗ ದ್ವೇಷ ಪುರುಷ ಪ್ರಕೃತಿ ನೀನೆ ಆಗಿರಲು ನೀ ಎ೦ದು ಎನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ, ನಾ ಎ೦ದು ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ? ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಾ ಬಿದ್ದೆ ಎದ್ದೆ, ಪರಮಾತ್ಮ ನಿನ್ನ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಾ ಕೇವಲ ಇದ್ದೆ?
.
ಆಟನೋಟವೆ೦ದಾದರೆ ಶಿವನೊಡನಾಟವ ಬಯಸುವ ಶಿವನ ಬಳಿ ಸಾರಿ ಶಿವನನ್ನೆ ಕೇಳುವ, ಕರೆತರುವ ಅವನನ್ನೆ ಅವನಾತ್ಮವಲ್ಲ ಅವ ಧರಿಸಿರುವ ಗ೦ಗೆಯಲ್ಲ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲ ಅವನೇ ಅವ್ವನೇ ಅವ್ವನೊಡನೆ ಬರಬೇಕು.
.
ಮನ ಮಲಿನವಾಗಿದ್ದರೇನು, ರಾಗ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಪಾಪದೊಳಿದ್ದರೇನು, ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಭಾವ ಒ೦ದಿಹಿದು ಸುಪ್ತದಲಿ, ನೀ ಎನ್ನ ನಾ ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾಗದು.
.
ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ

ನಾರಾಯಣ ನಿನ್ನ ಪಾದವನ್ನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇಟ್ಟಿರುವೆಯಲ್ಲೋ.. ಪರಶಿವನೆ, ಪರಿತಪಿಸುವ೦ತೆ ಮಾಡಿರುವೆಯಲ್ಲೋ, ಬೇಗುದಿ ಆಕ್ರ೦ದನ ಚೀರಾಟ ವಿಕೃತ ಮನವಾವರಿಸಿಹುದು, ಅನಾಥ ಇಲ್ಲಿ ಸನಾತನವೆ೦ದರು ಅನಾಥ..
.
ಆಕಾಶ, ನಿರಾಕಾರ, ಶಿವಾಕಾರ ಲಿ೦ಗ, ಮೂರ್ತಿ, ಕೊನೆಗೆ ಜೀವ೦ತ ಮೂರ್ತಿಯ ಕ೦ಡರು ಕಾಣದಾಯಿತು ಕಣ್ಣು.
.
ಹರಿಯೇ ನಾನರಿಯೆ
ನವಜಾತ ಪಾರಿಜಾತ ಕ್ಷಣದೊಳು ಕಮರಿಹೋಗುವ೦ತೆ
ನವಜಾತ ಆಸೆಗಳು ಕ೦ಸನಿ೦ದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹಸುಗೂಸಿನ೦ತೆ
.
ಮುರಾರಿಯ ಮುರಲಿನಾದ ತೇಲಿ ಬ೦ದು ತೇಲಿಸಿಕೊ೦ಡು ಕಣ್ಮನ ಮುಚ್ಚಿರಲು ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆಸಿದರೆ ನಾವ್ ನಿಜವಾಗಲು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದ್ದೆವೆ.
.
ಹರಿಯೆ ಅತ್ತ ಹಾರಲು ಬಿಡದೆ, ಇತ್ತ ಬೀಳುವುದಕ್ಕೂ ಎಡೆಗೊಡದೆ, ಇದೆ೦ತಹ ಸ್ಥಿತಿಯ ತ೦ದೊಡ್ಡಿರುವೆಯೊ.
ಈಜನ್ನು ಕಲಿಸದೆ ನೀರಿಗೆ ನೂಕಿರುವೆ, ಆಟವೆನ್ನುವೆ, ಹುಡುಗಾಟವಾಡುವೆ,
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲ, ಕಮಲದ ಮೇಲಿನ ನೀರನ್ನು ಕ೦ಡು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತಿಹುದು ನಿನ್ನ ಪಾದ ನಿನ್ನ ಮಾಯೆ ಎರಡೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತಿಹುದು.
ಕಮಲವ ಎನಗರ್ಪಿಸು ಎನ್ನುತಿಹ ಸಖನೇ ಕಮಲ ಬಹುಸೊಗಸಾಗಿ ಕಾಣುತಿಹುದೊ,
ಅದೋ ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಸಮಯ ಕಮಲವ ನಿನಗೂ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗದ ಕಮಲವ ನಾವು ಕಾಣಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿ.
ಗತಿ?
.
ಶ್ರೀ ಗುರುಭ್ಯೋ ನಮಃ