ಹರೇ ರಾಮ.. ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಬಹಿರಂಗವನ್ನು ಸೂರ್ಯನೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಸರ್ವತ್ರ ಸೂರ್ಯವಾಗುವವರೆಗೆ ನಾವು ಬೆಳೆದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕ… ನಾವು ಹೇಗೆ ಇದ್ದರೂ, ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಸೂರ್ಯ ದೇವರು ತಮ್ಮ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ಸೂರ್ಯ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ.. ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವರ ಪೂಜೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಗುರುಸೇವೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನಿಡುತ್ತೇವೆ ಯಾಕೆಂದರೆ.. ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ದೇವರು, ಗುರುಗಳು ಮುನಿದರೆ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ.. ಸೂರ್ಯ ದೇವರ ಪರಿಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಏರುಪೇರಿಲ್ಲದೆ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಋತುಮಾನ, ಸಂವತ್ಸರಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮನ್ನು, ನಮ್ಮ ಬಾಳನ್ನು, ಜಗವನ್ನು ಬೆಳಗಿ ಬೆಳೆಸಲು ಬರುವಾಗ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಮರ ಗಿಡಗಳು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಹರ್ಷದಿಂದ ಎದ್ದು ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ… ಸ್ವಾಮಿನಿಷ್ಠೆ ಮೆರೆಯುತ್ತವೆ..ಮೆದುಳು ಪೂರ್ಣ ಬೆಳೆದ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಯೂ ಅರ್ಥ ಆಗದಂತಿರುತ್ತೇವೆ..
ಜಬ್ ತನ್ ಮನ್ ಜಾಗತಾ ಹೈ.. ಔರ್ ಮನ್ ಕಾ ಸೂರಜ್ ಚಮಕತಾ ಹೈ.. ತಬ್ ಹರ್ ಓರ್ ಪ್ರಭು ಹೀ ಪ್ರಭು ದಿಖ್ತೆ ಹೈ.. ಹರೇ ರಾಮ…